Blog

Kandoza

Kandoza

Kandydoza staje się coraz powszechniejszą chorobą. Powodują ją: zanieczyszczenie środowiska,
zwiększone stosowanie leków i antybiotyków, wysokie spożycie alkoholu, żywność przetworzona, stres.
Jak sobie z nią radzić?

Candida albicans (bielnik biały) jest pospolitym, pasożytniczym grzybem, zasiedlającym organizm człowieka,

zamieszkuje dolną część przewodu pokarmowego. Spełnia on ważną rolę trawienną, pomagając w procesie rozkładu cukru w organizmie. Jego niewielka

ilość nie koliduje z prawidłowym funkcjonowaniem organizmu. W momencie, gdy populacja drożdżaków zaczyna gwałtownie wzrastać pojawia się problem.

Dochodzi wówczas do przekroczenia przez Candide bariery przewodu pokarmowego co skutkuje zagnieżdżaniem się w innych

częściach ciała i zmianą formy – ze zwykłego drożdżaka w niebezpieczną bakterię nieczułą na antybiotyki i leki przeciwgrzybiczne.

Dieta przy zakażeniu Candida jest kwestią indywidualną i zależy w dużej mierze od stopnia zachwiania równowagi mikroflory organizmu. Jej podstawą

zawsze pozostaje jednak wykluczenie produktów spożywczych, które są najlepszą pożywką do wzrostu grzybów.

Dieta antygrzybicza ma na celu doprowadzenie do pozbycia się grzybów z organizmu, wspomaganie układu odpornościowego i przywrócenie równowagi

mikroflory.

 

Przyczyny:

Często na rodzaj i ilość przyjmowanych leków i antybiotyków nie mamy bezpośredniego wpływu, natomiast to co jemy zależy właściwie tylko

od nas. Musimy uświadomić sobie, iż niektóre produkty wspomagają intensywny rozwój drożdży. Narażamy się na rozwój choroby poprzez:

dietę bogatą w proste węglowodany (jasne pieczywo, duże ilości ziemniaków), nadużywanie cukru, częste jedzenie słodyczy, spożywanie żywności typu

fast food, niskie spożycie warzyw, nadużywanie używek tj. kawa, alkohol, nikotyna.

 

Leczenie:

– dieta anty-candida ( niskowęglowodanowa)

– regularne przyjmowanie probiotyków

 

Dieta:

Pożywką dla drożdży są cukry proste i skrobia, zasilane przez ziarna zawierające gluten, czyli:

pszenicę, żyto, owies czy też jęczmień. Pierwszym założeniem naszego nowego sposobu żywienia jest dieta nisko węglowodanowa.

W naszej diecie zwiększeniu powinna ulec ilość dostarczanego białka,

nabiał – mleko owcze lub kozie, kefir, jogurty naturalne z bakteriami probiotycznymi, jajka, ryby.

Stosujmy produkty świeże, wszelkiego rodzaju mięsa konserwowane, drób, wołowina, wędliny wysokiej jakości.

utrwalane powinny zostać wykluczone z diety.

W czasie kuracji leczniczej należy zrezygnować z większości owoców (wyjątek: grejpfrut, kwaśne jabłka czy żurawina)

oraz warzyw skrobiowych (ziemniaki, bataty, groszek zielony, pasternak, groch oraz dynia). Zalecanym sposobem obróbki termicznej jest gotowanie i

pieczenie, chyba że dane warzywo możemy zjeść w formie surowej. Bardzo ważne miejsce w naszej diecie stanowią płyny. Powinnyśmy pić zalecane 2 litry

wody dziennie, które pomogą wypłukać toksyny z naszego organizmu.

 


Aby efekty diety przeciwgrzybiczej były zadowalające, nie należy pozwalać sobie na odstępstwa.